Odezwa Letgalskiego Komitetu Narodowego
W Petrogradzie, gdzie skupiło sie prawie całe życie umysłowe młodego narodu letgalskiego, dławionego przez rząd w kraju ojczystym, natychmiast zorganizował się Letgalski Komitet Narodowy, do którego weszli przedstawiciele klasy robotniczej, włościańskiej, wojskowych, duchowieństwa i naogół inteligencji. L. K. Narodowy niezwłocznie nawiązał stosunki z krajem, skąd nadchodzące wieści i przybywający delegaci świadczą o niezłomnej wierze narodu letgalskiego w swoje własne siły i wróżą o świetnej przyszłości wolnej w swoim samorządzie Letgalji.
Dla zasiągnięcia pewności o poglądach Rządu Tymczasowego na sprawą samorządu powiatów letgalskich, pod ogólnem mianem Letgalji, 26 Marca r. b, Letgalski Komitet Narodowy delegował pięciu przedstawicieli swoich do prezesa Ministrów ks. G. Lwowa. Książę, powołując się na deklarację Rządu Tymczasowego w sprawie wolności narodów Rosji, oświadczył letgalskiej delegacji, że ze strony władzy państwowej nie może i nie powinno być żadnych przeszkód do uznania samorządu Letgalji, która z góry ma zapewnioną wolność samo- określenia razem z innemi narodowościami państwa Rosyjskiego. To oświadczenie najwyższego w państwie dygnitarza rozwiało wszelkie wątpliwości co do przyszłego ustroju Letgalji.